Renovatie, uitbreiding winkelcentrum Clinckhoeff IJsselstein

Winkelcentrum Clinckhoeff heeft een belangrijke wijkfunctie. Het bestaande overdekte winkelcentrum functioneert goed, maar doet gedateerd aan. Samen met de winkeliers en projectontwikkelaar Bunnik Projekten is een plan gemaakt om het winkelcentrum weer toekomstbestendig te maken.

Een belangrijk deel van het project wordt mogelijk gemaakt dankzij de toevoeging van 33 appartementen en de nieuwbouw van een supermarkt. De extra benodigde parkeerplaatsen zijn geplaatst in twee lagen boven de nieuwe supermarkt. De appartementen beginnen hierdoor op de 4e laag en profiteren zo meer van het uitzicht en hebben minder geluidsoverlast van de tramlijn beneden.

Naast nieuwbouw bestaat het plan uit renovatie van het bestaande winkelcentrum. Het exterieur wordt volledig gerenoveerd met nieuwe entrees, zodat het uiteindelijk één ensemble met de nieuwbouw vormt. Het interieur krijgt eveneens een make-over. Om het interieur ook op lange termijn fraai te houden hebben we een beeldkwaliteitsplan opgesteld, waarin voorschriften ten aanzien van winkelpuien en reclame-uitingen zijn omschreven. In lijn met de bouwkundige vormgeving is een aantal losse interieurelementen ontworpen. Het winkelcentrum krijgt hiermee een heel eigen karakter en verblijfskwaliteit.

 
Status Technisch ontwerp fase 1 (nieuwbouw) gereed 3e kwartaal 2017
Architecten Ronald Knappers
Medewerkers Hans Schepman, Tijmen Versluis
Opdrachtgever(s) Bunnik Projekten
Gerelateerd

Het voormalige artilleriedepot met binnenterrein aan de Paardenmarkt in Delft, een Rijksmonument is volledig gerenoveerd en gerestaureerd. De gebouwen zijn geschikt gemaakt voor bewoning, huisvesting van startende (techniek)bedrijven, horeca, vergaderplekken en parkeren (beperkt). De centrale hof krijgt een prachtige tuin die werkt als openbare ruimte voor de hele binnenstad. Binnen het complex zal dit de plek zijn waar mensen elkaar tegenkomen en elkaar zullen inspireren. 
 

Villa Meijendel ligt in het gelijknamige natuurgebied in Wassenaar, daar waar een dicht naaldbos verandert in een open duinvallei. Het huis heeft een monoliet onafgewerkt betonskelet en ligt voor een belangrijk deel verzonken in de duinen. Vorm en materiaalkeuze zijn afgestemd op het ongerepte omringende landschap. Glasopeningen en split-levels binnenin het huis verbinden de ruimtes op verschillende manieren met de bomen, het licht en de duinen.  Op elk punt van de woning kan van het natuurgebied worden genoten.

Het huis is aan de buitenkant volledig bekleed met zwarte houten delen. Het hout is bewerkt volgens een Japanse brandmethode, een duurzame manier om hout te conserveren. Het zwarte oppervlak lijkt telkens te veranderen door het licht. Soms valt het huis weg ten opzichte van de donkere bosrand, soms schittert het in de zon vanwege het glinsterende verkoolde hout, en dan weer vormt het een achtergrond voor het schaduwspel van boomstammen en takken. Het huis is gecamoufleerd en valt tegelijkertijd op.

De entree van de villa ligt op het middenniveau, waar een kantoorruimte en twee slaapruimten gesitueerd zijn. Daarboven is de woonruimte met keuken. Een kamerhoog hoekraam in de woonkamer biedt uitzicht op de uitgestrekte duinvallei aan de voorkant. Door een laag raam is echter ook het naaldbos aan de achterkant van het huis te zien. Aan de andere kant bevindt zich de open keuken met glasdeuren naar het terras. Beneden, aan de tuinzijde, zijn de hoofdslaapkamer, badkamer en gym. Een set-back en een afwisseling van gebrand hout en openingen in de gevel creёren hier een bufferzone die voor beschutting zorgt. Door de openingen tussen de donkere stammen zijn het zwembad en de dichte bosrand te zien. Het laagste niveau bestaat uit een garage en technische ruimte.

Alle toegepaste materialen zijn ongepolijst en tonen hun stoffelijkheid: beton, staal, hout, gebrand hout en geanodiseerd aluminium. Zowel het gebrande hout aan de buitenkant, als het hout dat in het interieur is gebruikt, is Douglas-Fir, een naaldhoutsoort die groeit in de kustregio.

West 8, Adriaan Geuze, heeft het tuinontwerp verzorgd.

Villa Meijendel is genomineerd voor het BNA gebouw 2017 (categorie Particuliere woonbeleving), RAP architectuurprijs 2017 en Reynaers Projectprijs 2017. 

Fotografie: Christian van der Kooy Fotografie

Woningbouwvereniging St. Willibrordus wil in Wassenaar 40 duplexwoningen langs de Stompwijckstraat vernieuwen. Het programma voorziet in de realisatie van 86 sociale huurwoningen voor met name starters en senioren. Het plangebied bevindt zich in een dorpsuitbreiding uit de jaren zestig. Ten tijde van de oplevering was dit de meest noordelijke wijk van Wassenaar en keek men uit over de weilanden en boerderijen. De wijk is ruim van opzet met aandacht voor groen. Bij de planontwikkeling sluiten wij aan op de basiskwaliteiten van de wijk met ruime profielen met voortuinen en veel groen. Om het gesloten bouwblok te kunnen maken wordt de tussenliggende Stompwijckstraat opgeheven. Dit geeft ruimte om parkeren voor bewoners binnen het bouwblok op te lossen. Ook voorziet het plan in een gemeenschappelijke binnentuin met hieraan gelegen een maatschappijlijke voorziening.

Om privacy te creëren in de voortuintjes maken we een strook groen tussen de voortuintjes en het trottoir die in eigendom blijft van de gemeente. De bestaande structuur van volwassen bomen blijft gehandhaafd. Er is onderscheid tussen een formele voorkant, met rondom zoomwoningen op de begane grond die aan de straatzijde worden ontsloten, en een informele achterkant met parkeren onder een opengewerkt groen dek (waar bestaande grote bomen doorheen steken) en de ontsluiting van de woningen op de verdiepingen middels brede galerijen. In de lange straten sluiten de bouwblokken qua schaal aan op de overliggende bebouwing doordat de bovenste (derde) bouwlaag een setback heeft ten opzichte van de rooilijn. Aan drie zijden van het bouwblok hangen de balkons van de woningen op de verdiepingen als ornamenten aan de bouwblokken. De balkons geven contact met de straat en reageren middels een verdraaiïng op de oriëntatie ten opzichte van de zon en tonen nog even de echo van de huidige situatie. Het bouwblok reageert iets robuuster op de noordelijke parkzijde. Aan de noordwestzijde reageert een van de blokken in hoogte op het naastgelegen appartementengebouw.

Tussen de Lucebertstraat en de Toussaintkade is het appartementengebouw de Verleyding verrezen. Het gebouw bestaat uit 112 huurappartementen voor werkende jongeren tussen de 18 en 35 jaar.  De woningen zijn geschikt voor 1- of 2-persoonshuishoudens en hebben een oppervlakte van circa 30 m2 (1-kamerappartement) en 45 m2 (2-kamerappartement).

Het project is ontwikkeld en gebouwd door respectievelijk ten Brinke Vastgoedontwikkeling en ten Brinke Bouw en is na realisatie in eigendom overgegaan naar SHWJ. Het ontwerp van de woningen is geheel afgestemd op de wensen en eisen van SHWJ.  

Het gebouw is 12 verdiepingen hoog en is een herkenningspunt in Leiden. Het terrein wordt begrensd door het spoor, een waterpartij en een klein park. Aan de parkzijde staat het gebouw op poten. Aan de onderdoorgang zijn de hoofdentree en lift gesitueerd. In combinatie met de corridorontsluiting is hierdoor een efficiёnte plattegrond ontstaan, met 10 woningen per laag.  De bovengelegen woningen hebben prachtig uitzicht over de stad. Door de grote raamopeningen kan hier optimaal van worden genoten. Op maaiveld hebben de woningen een eigen tuintje.  Via een brug kunnen de bewoners het water oversteken richting park. Parkeren vindt plaats op eigen terrein. De hoofdmassa is opgetrokken in een ritme van kaders van oranje baksteen. De grote kaders zorgen ervoor dat het gebouw minder massaal oogt en zich goed voegt in de buurt. De dakbeёindiging refereert aan de naastgelegen woningen, deze is afgewerkt met aluminium losagnes.